อันนี้ ทำให้เราคิดได้ว่า การที่คนบางคนไม่โต้ตอบกับคนที่มารังแกเขา มาเอาเปรียบเขา มันไม่ได้หมายความว่าเขาไม่สู้ หรือเขาอ่อนแอ หรือบางคนเรียกคนพวกนี้ว่าเป็นพวก Under Dog แต่เขาจำเป็นต้องหลีกเลี่ยงการตอบโต้ เพราะสถานภาพทางสังคมของตัวเองเป็นข้อจำกัดสำคัญอย่างหนึ่ง

คนแบบเขา ต่อให้ตะโกนร้องเมื่อถูกคนรังแกอย่างสุดเสียงอย่างไร ก็มักไม่ใคร่จะมีใครได้ยิน หรืออยากได้ยิน หนำซ้ำยังถูกกระหน่ำซ้ำเติมมากขึ้นว่าไม่รู้จักเจียมกะลาหัว

เคยมีคนบอกว่า คนมีเงิน ทำอะไรก็ไม่น่าเกลียด ทำอะไรก็เสียงดัง ใคร ๆ ก็ได้ยิน และคอยเงี่ยหูฟัง หากคิดตามตรรกะนี้ จึง (อาจจะ) ไม่น่าผิด ถ้าหากว่าใคร ๆ ก็อยากเป็นคนที่อยู่ในสถานภาพ ในชนชั้นที่สูงกว่าคนอื่นในสังคม

สภาพการณ์แบบนี้จะคงอยู่ และเป็นไปมากขึ้นในยุคสมัยแห่งโลกทุนนิยมเสรีบ้าคลั่งทุกวันนี้ ที่มักมองคนกันแค่เปลือกนอก คนที่ได้เปรียบกว่า ก็มักจะคอยเอาเปรียบเหยียบย่ำคนที่ด้อยกว่าอยู่ร่ำไป วนเวียนเป็นวัฏจักรไม่รู้จบสิ้น

ความอดทนของคนทุกคนย่อมมีขีดจำกัด มากน้อยแตกต่างกันไปตามสภาพแวดล้อมที่เติบโตและประสบการณ์ที่หล่อหลอม ที่ขัดเกลา ยิ่งอดทนมากเท่าไหร่ ก็ยิ่งแกร่งจากข้างในจิตใจมากขึ้นเท่านั้น ภาษิตจีนมีว่า "คนอดทนได้ถึงร้อยหน เป็นยอดคน"

แต่เราว่า หากฟ้ามีตา สวรรค์มีใจ สังคมหูตาสว่างไสวไปด้วยคุณธรรม เรา (ทุกคนในสังคม) ก็ควรให้ความยุติธรรม ให้ความเห็นใจกับคนที่ต้องอดทนกับการถูกเอาเปรียบอยู่ตลอดเวลาบ้าง อย่าให้เขาต้องอดทนเหมือนหมาจนตรอก ไม่มีทางออกอยู่ร่ำไป เพราะในสังคมเรา ในโลกของเรา มีคนดี ๆ จิตใจบริสุทธิ์ผุดผ่องดุจทองคำแท้อย่างไล่ตงจิ้นนับได้ไม่กี่คนนักหรอก

Lost In Space
8 ก.พ. 2550 เวลา 21:31 น.